07 01 2012

Seviyorum.

*~Eskilerden..


  Şizofren bir aşk bu, biliyorum. Ama seni sevmekten vazgeçemiyorum. Sen imkansızken mümkün oldun benim için. İlkim oldun. Sonum, sonsuzum oldun. En büyük aşkım oldun.
 Seni neden bu kadar çok sevdiğimi, neden sana kızamadığımı ve neden geri döndüğün her seferde seni sorgulamadan kabul ettiğimi bilmiyorum. Neden seviyorum seni? Ya da sen, neden sevemedin beni? Ağlamak istiyorum senin için, ömrümü sana vermek ve hep yanında olmak istiyorum. Senin adını söylemek istiyorum herkese, her yerde. Kahkahalarımı senin için atmak, gözlerim sen göresin diye ışıldasın istiyorum.
  Delicesine seviyorum seni...
  Tek umudum, tek dileğim, her duamın sonundaki yakarışım...
  Son kez değil ancak... O'nu görmeliyim, O'nu duymalıyım, O'nunla konuşmalıyım diyorum dualarımda. Ben seninle olmalıyım. 
  Sen yokken, ne ben ben gibiyim ne de Dünya yaşanılacak bir yer gibi bana. Sen nefes alışlarımı anlamlı kılan tek varlıksın şu hayatta. Sen, gözlerimi kapadığım an oluşan dünyamsın. Sen yoksan, ben de olamam tamamıyla. Eksik kalır bir yanım. Eksik kalır sol yanım. Kalbimin yerini bir boşluk alır.
  Gitme o yüzden. Ne kendini bu aşktan mahrum bırak ne de beni hayattan... Ellerin ellerimi tutsun, gözlerim gözlerine baksın. Hiç olmazsa dilin beni konuşsun, ağzından adım dökülsün. Silip atma beni bir hiç gibi. Sen,     ben de hiç, hiç olmadın ki. Beni hiç yerine koyma kendinde. Arkadaşın olayım istersen, dostun ya da sevgilin... Ya da sadece ben, ben olayım sende, sıfatım olmasın. Ama adımın önüne hiçliği koyma. Değerimi hiçlikle bir tutma! Ben seni, kendimden çok severken, bana bunu yapma!
                                                                                                                            (04.11.11)

24
0
0
Yorum Yaz